Dydw i ddim am fynd i fanylion am yr holl beth, na chwaith rhoi cyngor i chi am gymhelliant. 

 

Yr hyn rydw i’n mynd i’w wneud yw eich annog chi i gyd i feddwl am fod yn actif oherwydd mae wedi cymryd ychydig mwy na thair wythnos o fyfyrio i mi ddod at hyn, ac fe hoffwn i eich helpu chi gyda hynny nawr. 

 

Peidiwch â nghamddeall i, rydw i wrth fy modd yn eistedd ar y soffa yn fy mhyjamas sydd angen eu golchi fwy na thebyg, yn bwyta llond gwlad o fisgedi ac yn gwylio fy mhlentyn hynaf yn bownsio rownd y lle gyda Joe Wicks. Ond, er lles fy mhen ôl i sy’n prysur dyfu’n enfawr, a fy ymennydd i sy’n prysur fynd yn wallgof, rydw i’n gwybod bod rhaid i mi symud. 

 

Rhaid i mi deimlo fy nghalon yn curo, a chael yr endorffinau i lifo a theimlo’n fyw mewn cyfnod yn ein hanes ni sy’n sefyll yn ei unfan mewn rhyw ffordd. 

 

Ond beth ddylwn i ei wneud? Fe feddyliais i am glecio gwydraid o win a bwyta creision yn fy mhyjamas oedd yn arfer bod ar gyfer achlysuron arbennig ond sy’n arogli braidd yn stêl erbyn hyn. 

 

Ond wedyn fe wnes i feddwl ... fe fyddai’n braf edrych yn ôl a dweud bod y byd wedi stopio ond bod pobl, wel, wedi bod yn actif ar garreg eu drws.

 

Braidd yn optimistig efallai, sbectol binc hyd yn oed, ond roedd rhaid i Rosa Parks, Martin Luther,  a hyd yn oed Lady Gaga, ddechrau yn rhywle gyda’u hymgyrchoedd, doedd?             

Felly, gan feddwl am hyn i gyd, (ar raddfa lai wrth gwrs), y pwysau o fod â’r plant gartref, pryder yr anhysbys a’r ansicrwydd ynghylch beth allwn ac na allwn ni ei wneud i helpu’r sefyllfa, fe wnes i ofyn i mi fy hun o ddifrif sut ar y ddaear allwn ni ddechrau bod yn actif neu ddal ati i wneud hynny yn syml ac yn ddiogel?

 

 

Rydw i wedi bod yn rhedeg bob hyn a hyn ers blynyddoedd ond mae’r sefyllfa wallgof yma’n newydd i mi. Ond wedyn, fe wnaeth fy nharo i, nid yw peidio â chael rhyddid i ‘ddim ond mynd i redeg’ yn newydd i mi. Rydw i wedi rhedeg ar un safle o’r blaen oherwydd gofal plant. Rydw i wedi gwneud lapiau yn y stryd oherwydd cyfyngiadau bronfwydo. Rydw i wedi cerdded ar un smotyn hyd yn oed, yn fy nhrowsus a fy esgidiau ymarfer, am ddeng mil o gamau (i ennill her Fitbit). 

 

Mae gen i gorff sydd angen bod yn iach i fy merched bach i. Mae gen i esgidiau ymarfer yn y cwpwrdd esgidiau ac mae gen i orffennol cymhleth, ond ‘hardd’, gydag ymarfer, felly, yn dechnegol, nid yw hyn i gyd yn newydd, dim ond ychydig yn wahanol. 

 

Fe es i ar Instagram, Facebook a Twitter a dod o hyd i gefnogaeth a chyngor rhithiol a rhyw deimlad o gymuned a chryn dipyn o ysbrydoliaeth. Roedd hyn yn fy sicrhau i y gallwn i wneud hyn! 

Fe alla’ i fod yn actif, a dal ati i fod felly, yn y tŷ – yn fy mhyjamas os ydw i eisiau (a bra chwaraeon!) 

Sut rydych chi’n edrych ar bethau sy’n cyfrif, ydych chi’n cytuno? 

 

Fe allwn i gadw fy esgidiau ymarfer a dweud nad oes posib i mi fynd allan, neu estyn amdanyn nhw a gwneud y gorau o beth sydd gen i yn y fan yma, yn ddiogel a, gobeithio – yn ddiogel. Fe fyddwn i wrth fy modd yn ysbrydoli pobl eraill i wneud yr un peth. Felly, ydych chi’n gêm?